Het Meelfabriekcomplex bestaat uit industriële gebouwtypen uit verschillende perioden, met dragend metselwerk, betonframe, staalskelet of paddenstoelkolom structuren. Er zijn ook talrijke honingraatclusters van siloschachten van verschillende afmetingen. Welke delen van deze indrukwekkende collectie dienen behouden te blijven? Welke delen kunnen verwijderd of aangepast worden om plaats te maken voor het nieuwe leven dat komen gaat?

De fysieke structuur van de industriële gebouwen, ontworpen voor het dragen van grote belastingen, toont schoonheid en kracht. Daarom stellen we voor om de constructieve integriteit van alle gebouwtypen binnen het complex te behouden en te respecteren. De constructieve anatomie van ieder gebouw, van de elegante staalskeletconstructies en het “woud” van betonnen kolommen tot de aaneenschakeling van kathedraalachtige siloruimtes, zal zichtbaar blijven na de herontwikkeling. Deze elementen zullen een belangrijke rol spelen in het nieuwe architectonische uiterlijk en de gebouwen een sterke identiteit geven.

Oude industriële kracht als achtergrond voor hedendaags leven.

Met uitzondering van het oudste gebouw in het complex, het Ketelhuis met zijn dragende bakstenen buitenmuren waar gevel en draagstructuur één zijn, worden alle andere gebouwen voorzien van een nieuwe huid, bestaande uit op maat gemaakte facades. Dit, omdat de oude, nauwelijks verwarmde, ongeïsoleerde fabrieksruimten omsloten waren door kwetsbare gevels met enkelglas, die zeer moeilijk te behouden zijn. De nieuwe façades zullen de oude constructies benadrukken en accentueren en de gebouwen voorzien van hedendaags comfort, transparantie, doorschijnendheid en elegantie.